Waarom SecondLife toch interessant is
Warning: The following might be totally irrelevant for the busy people, if you consider yourself one busy human, I recommend reading this article: “5 tips to make things easier” If you aren’t, and you’re Dutch-speaking, please continue:
Links ziet u Adam Reuters, verslaggever voor het Britse persbureau Reuters. News From Nowhere, rechtstreeks uit de virtuele parallelle wereld Second Life. Hij brengt er verslag uit over het dagelijkse virtuele leven en interviewt bijvoorbeeld Kazaa/Skype/Joost big man Niklas Zennstrom.
Vreemd, niewaar? Zelf heb ik er nog steeds mijn vragen bij, maar de hype blijft me fascineren.
Humo zette er enkele stappen, schreef er een artikel over en heeft nu zelfs een eigen Humo-park geopend in Second Life, 9.000 bezoekers is niet slecht, bijna zoveel als de on-point podcast downloads, denk ik.
De Nieuwe Reporter publiceerde een interessant artikel over de mediahype rond SecondLife. De betere lezer zal zich graag verliezen in het volledige stuk, maar allicht verkiest u een korte samenvatting. Ofte, waarom SecondLife toch interessant is, voor de media, wetenschappers, internet-gebruikers, marketeers, enz. etc.
“Second Life is geen vervanger van het internet, laat staan de opvolger van. Daarvoor is de applicatie te eenzijdig en te onhandig in het gebruik. Het is ook geen web 2.0 applicatie. Second Life houdt nog het meest het midden tussen web 2.0 toepassingen als Youtube, Flickr en Myspace en games als World of Warcraft.”
“… wat inmiddels bijna als normaal beschouwd wordt. Namelijk dat je iets kan bouwen in Second Life en dat vervolgens verkopen. Zoals dat hoort hebben bewoners direct auteursrecht over alles wat zij maken en wat een uniek karakter heeft. Deze bewuste keuze van de makers is tot nu toe toch vrij uniek”
“Second Life staat het zelfs toe een creative commons-licentie toe te voegen aan zelfgemaakt materiaal om zo verdere verspreiding te bevorderen. Kom daar maar eens om in de muziek-, game- of filmindustrie.”
“Second Life neemt een vooruitstrevende plek in, in het debat over de fundamentele vraag over de rol van het auteursrecht in de tijd van alomtegenwoordige internettoegang.”
Uiteraard besteedde de televisie al ruim aandacht aan dit fenomeen. Helaas vooral aan de commerciële kant van het verhaal en niet aan de vele vragen die de nieuwe technologie opwerpt. “Second Life is recentelijk te zien geweest in goed bekeken TV-programma’s zoals De Toekomst van VPRO en het consumentenprogramma Tros Radar. Uit de twee programma’s blijkt dat de hype niet altijd even positief is. In de documentaire van de VPRO wordt een niet alledaags koppel gevolgd dat aan partnerruil doet. Ieder zijn hobby maar dit koppel is allesbehalve representatief voor de overige bewoners. ”
“Fundamentele journalistieke vragen komen naar voren in Second Life . Het persbureau Reuters loopt voorop. In een interview legt ‘Adam Reuters‘ voor Second Life uit: ‘We had to make a few changes to our editorial practises because we’re talking to people who are in essence anonymous - at least in terms of their real life identities. So we had to get together some practising which are constantly being tested to make sure they work.‘”
“Second Life moet gezien worden als dat wat het is: een groot experiment. Een proeftuin voor het bedrijfsleven (dienstverleners en marketeers), een speeltuin voor volwassenen en intrigerende petrischaal voor onderzoekers.”
Meer nieuws over professionele Second Life folks: Marco Cadioli, Second Life fotograaf: These days, Cadioli is so busy with his work in Second Life that he says he no longer has time to take photos in real life.
Is u al langs geweest in het Humo-park? Een virtuele scheve schaats gereden? Is uw buurman succesvol SecondLife-entrereneur? Gelooft u niet in de potentiële invloed van een parallele wereld op de onze? vindt u teleporten in ‘t echt toch nog altijd dat tikkeltje opwindender en is u ook van het principe: “Get a first life!“?
(Ja/Neen-vragen zijn altijd een goeie afsluiter, ofniedan?)
