Of het gesmaakt heeft
Smaak. Nog moeilijker dan ze te betwisten is ze te beschrijven. Ik verklaar me nader.
Gisterennacht leerde ik, al socializend on the corner, de smaak der pompoenpit kennen. Een niet te onderschatten openbaring.
“De la famille de la pistache”, dat wel, maar de smaak van de pompoenpit laat zich verder eigenlijk heel moeilijk definiëren. Speciaal maar niet exotisch, zilt maar geen gezouten pinda, licht doch karaktervol, enz. etc. Genoeg kenmerken om on-point te zijn, anders stond het hier niet.
De pompoenpit dus. Botanisch, culinair en decoratief verantwoord. En nu vroeg ik mij af, wat daaraan zou kunnen tippen. Once again, help me out here: Waarmee kan u uw foodfetish botvieren? En dan nog het liefst die specifieke flavour die u maar niet aan uw naaste omgeving uitgelegd krijgt? Killersmaakcombinaties kunnen natuurlijk ook, ik denk dan bijvoorbeeld aan Duvel, geflankeerd door een schaaltje pompoenpitten. Een genot te vergelijken met… weinig.
En voor alle duidelijkheid, het gaat hier om de zintuiglijke , niet de intellectuele smaak. Want zoals een wijzer man ooit zei:
“Mensen verliezen hun kalmte, als ze hun smaak verdedigen.”
On-Point Podcast
Ik heb van die dingen in huis liggen. Wordt vaak gebruikt in salades e.d. Best wel te pruimen ja, een vreemd gevoel als je die voor de eerste keer wilt opeten. “Is dit eetbaar?” Jawel.
En, wat nog beter is voor de portemonnee: je kunt ze ook kopen in den aldi !
Ik serveer ze wel de volgende keer je een duveltje komt degusteren, beste man. Oh, btw, when’s the rekkids comin’ in ?
Comment by =vic= — August 23, 2006 @ 6:32 am
Een smaak waar niet aan te tippen valt, tja, ik ben niet echt een fan van brood en zo, maar als ik lasagne eet, dan hoort daar brood bij, liefst iets met graantjes in ofzo, die smaak is goddelijk, can’t nobody mess with that
Comment by Tribble — August 23, 2006 @ 1:37 pm
Ofwel kan dit een superlang epistel worden, ofwel beschrijf ik het beknopt…
), mascarponepestosaus met tricolorepasta, en ik kan nog wel een eind doorgaan. Eten is leuk!
De pompoenpitjessmaak beschrijven moet ik je verschuldigd blijven, want ik heb ze nog nooit geproefd. Pistachenootjes wel daarentegen, en het obligate schelpjes vanbinnen uitlikken ook (so far the fetish). Voor de rest: Dipchips met zure room, koffie met mercichocolaatjes om te doppen, chocolade met een kop melk, vanillepudding met die halfzachte speculoos derop, boursin met tomatensoep, gemarineerde zongedroogde tomaten met stokbrood(ipv die olijven
Comment by Nesje — August 24, 2006 @ 12:12 pm
=vic= hoe zat dat ook alweer met de smaak van pindakaas & hagelslag? Ook lang niet slecht, dacht ik. Hoewel lichtjes teleurstellend.
Comment by =lloyd= — August 24, 2006 @ 12:25 pm
Zo, een nieuwe muze?
Wat die culinaire top betreft heb ik er nog eentje in de reeks botanisch verantwoorde ingrediënten: eetbare bloemen. kapucijnen (ze zijn fantastisch oranje, en ja, je kunt ze eten, smaakt een beetje naar radijzen) en courgettebloemen (subtieler oranje, heerlijk wanneer je ze met een eiermengseltje frituurt - recept op aanvraag).
Iets dagdagelijkser: pannenkoeken met duochoco van de aldi (mmmm), pannenkoeken met boter, een beetje witte suiker en een mespuntje zout (brings out the sugar just fine). Sushi met verse gember in schijfjes. Ice tea uit blik. Zelfgemaakte fruitsapjes. Peper met alles. Toast met zachte geitenkaas, klein beetje honing, een vleugje mosterddressing en peper. Petit-beurre taart.
Comment by Jill — August 24, 2006 @ 3:38 pm
Vic’s tip van de dag:
Stuten met kaas en geleie!
Fanta met een scheutje muntsiroop.
Nice!
Comment by =vic= — August 25, 2006 @ 1:02 pm
Fanta met muntsiroop, doet me verschrikkelijk veel denken aan een mojito, ook een smaak die goddelijk is
Comment by Tribble — August 30, 2006 @ 10:50 am
Eet voor het eerst pompoenpitten en vraag me af : eet ik nu de hele pit ? De schil ook ? Denk van wel (?) …
Comment by RS — August 30, 2006 @ 7:13 pm
Jazeker, helemaal, integraal!
Comment by =lloyd= — August 30, 2006 @ 7:15 pm