Stront / Karabijn
Gisteren trapte ik in een stront. Ik kon er ook niet aan doen.
Gadverdamme, hier zit allicht een poëtisch stukje blog in, dacht ik nog.
Niet dus, maar je wist op dat moment toch maar nooit.
Vanmiddag dan, richtte een man zijn karabijn op het plaatstelijke politiekorps.
Dat is lachen, moet hij gedacht hebben, of hij vond het poëtisch, zag er de humor wel van in en van die dingen.
Niet dus, de agenten wisten op dat moment toch maar nooit.
Echtwaargebeurd, allemaal.
