Vandaag heb ik helemaal niets te zeggen.
Dacht ik, en ik begon te vertellen.

Over de dag van de arbeid morgen en of ik daar dan wel recht kon op hebben. En de rentevoet of die nu hoog dan wel laag stond en welke rol =lloyd= daarin te spelen had. Existentiële vragen ook over u, en mezelve en wat we daaraan zouden doen. En over welke film ik nu beter vond “Frida” of “Basquiat”. En waarom.

Dat ging zo een eind door, omdat het moest. De laatste zondag van april.
Een mens denkt aardig rond op de laatste zondag van april.

Vanavond Ned.1 21h45 - Paul Rosenmöller en Jörgen Raymann.

Raymann kent u al, ik had het eerder al over de man. (Comedy factory, 50Cent interview)
Vanavond laat hij in zijn ziel kijken door diepte-interviewer en ex-politicus Paul Rosenmöller. Samen trekken ze naar Raymann’s roots: Suriname, centraal thema: slavernij.
Niet-te-missen televisie in on-pointland. Meer info…
Update: De video is ter uwer aller beschikking bij mij thuis. Voor de afficionado’s…

Most inspiring albums whilst drawing, and stuff.
As varying as it gets you might shit on some of these genius records, but before you do so, please notice most are at least 4 star albums.

So, in no particular order, here you go: the list:

Gil Scott-Heron - Winter in America
Caetano Veloso - 1969
Paperclip People - The secret tapes of doctor eich
Method Man - Tical
Super Collider - Head On
Wild Style - The original wildstyle breakbeats (not the soundtrack, I’m talking the instrumentals)

Volgende week in Hep Taxi: ons aller Alice! Met een kort interview met Dave Kinsey en beelden van Sozy.One, ofte Pablo Gonzalez.
Meer info hieronder, zeg niet dat u het niet wist.
Tijd genoeg om uw of uw buurmans videorecorder te programmeren, me dunkt.

2ème arrêt: Alice Gallery

Alice Gallery: la street culture en vitrine. Située rue Dansaert, le quartier branché de la capitale, et à la fois magasin et galerie, Alice Gallery est le lieu de convergence de tous les amateurs de street culture. Graffiti, skate, streetwear, toys, hip-hop,graphic design… la street culture, à la base issue des grandes villes américaines, est aujourd’hui intimement liée à l’image de la vie contemporaine. Alice, jeune galeriste, présente des artistes internationaux qui ont évolué de la rue vers les galeries d’art. Dave Kinsey, peintre californien et créateur de l’agence de design BLK/MRKT, expose ses toiles jusqu’au 14 mai. Alice Gallery sera à Art Brussels du 21 au 24avril.

Le vendredi 05/05/2006 à 21h50 sur La Deux.

Nouvelles diffusions:
Mardi 09/05/2006 à 11h10 sur la Deux
Vendredi 12/05/2006 à 14h45 sur la Deux
Vendredi 12/05/2006 à 24h15 sur la Une

Canvas | 27/04/2006 | 23.50 u. - 00.20 u.

Vanaf vanavond zendt Canvas eindelijk opnieuw Coupling uit. De Britse sitcom voor zij die Friends na vijfentwintig heruitzendingsmarathons meer dan strontbeu zijn en het in de eerste plaats eigenlijk al niet zo geweldig vonden.
Coupling, het verhaal van zes vrienden die het continu over seks, het verschil tussen de seksen en seksisme hebben (aldus Humo, ik kon het zelf even niet beter samenvatten).

Meer info vindt u hier. Hoewel u die eigenlijk niet nodig heeft.
Ow ja, er bestaat ook een waardeloze Amerikaanse remake, vandaar bovenstaande slogan: “Nothing beats the original”.

“The squid and the whale” ademt de jaren tachtig. Het camerawerk, de beeldkwaliteit, de muziek, alles is op zijn plaats(behalve de Amerikaanse vlagjes op de metrostellen, die waren er pas na 9/11, foutje).
Maar vergis je niet, de film gaat niet over de eighties, is er geen ode aan en steekt er ook de draak niet mee. Het verhaal gaat over echtscheiding en gedeeld ouderschap.
Of zoals de makers het zelf zeggen: “Joint custody blows”.
Meer…

Geen suiker. Geen Melk.
Gewoon =lloyd=, tookie williams en kopjekoffie.be.

De verrrassing van de week stond me om zes uur in de ochtend, bij het thuiskomen, voor de deur te wachten.
Een mooi verbodsteken als ware =lloyd= niet welkom. Zoniet onwelkom, dan nog kon ik onmogelijk voor mijn eigen deur parkeren.
Aldus het bord. Het mocht simpelweg niet.

Godgeklaagd als ik het vond, heb ik het onding maar gelijk gecustomized.
Ofte: het mijne gemaakt.
Mijn laatste propere Levi’s jeans moest er aan geloven, maar het was het waard:

Met dank en liefde aan mijn huisgenoten, links, linksboven en boven.
(Want rechts is de straat en hieronder woont vooralsnog niemand, toch niet dat ik weet.)

Ik zei het toch…
www.kopjekoffie.be, thàt’s what’s up!

“Wat heb jij toch met Van Gogh?” vroeg ze.
Ik ben er sindsdien niet aan uitgeraakt wat ik met Van Gogh heb.
En nog minder van waar die vraag zo plots kwam.
Blijkt dat onderstaande schets de aanleiding was.
Maar ik ben er nog steeds niet helemaal uit.
Zijn er hier Van Gogh kenners onder de lezers?
Of onder de lezers die durven commenten?
Verbaas mij met uw kunstkennis.

Sommige concepten zijn zo geniaal dat ik er even stil van wordt.
Uit jaloezie of afguunst, gedeeltelijk ja.
Maar toch vooral uit verbazing, waarom niemand er eerder is opgekomen.
Genialiteit schuilt in de kleine hoekjes en de simpele kanten van het leven.
Of in grote of kleine koppen, tassen of mokken. Met of zonder suiker en melk.
In ieder geval: www.kopjekoffie.be. Ik stuur een dezer alvast mijn kopje in.

ALICE: Artists Living In Constant Elevation at Art Brussels

Alice Gallery will be attending Art Brussels - 21 - 24 April 2006
Solo Exhibition - Pablo Sozyone Gonzalez
“Los Güajes Del Chanka”
Hall 11 - Stand 11D-34
from 21/04/06 to 24/04/06

Er beweegt wat in de quartier.
Te veel blauw op straat volgens zij die het kunnen weten.
(want zij wonen hier al zeker veertig keer langer dan =lloyd=)

De helikopter die hier zopas een tiental minuten boven de aanpalende straat hing, tartte wel alle verbeelding.
Een mens zou dan toch hopen dat Tom Boonen zelve in volle sprint vanom de hoek gevlogen komt.
Helaas.

Wel schoon he, zo’n heli bij valavond?!
Brilliant!

Je moet het durven: een review openen met een cliché als een huis, maar we kunnen bijna niet anders.
De zomer is zo opvallend terug in het land en het zou best kunnen dat Think Of One met het nieuwe album “Tráfico” daar voor iets tussen zit.
Meer..

En natuurlijk: De Foto’s

=lloyd= heeft vannacht weer een stuk brocante van de straat geplukt.
Het betreft een armzalig stuk metaal in een gebrekkig houten kader van bedenkelijke makelij.

Ik ben er content van.

Vintage als een jaren vijftig schoolbord staat het hier te pronken naast mijn stuk asbest, dat geduldig tot een killer tookie omgebouwd wordt.

Voor zij die in afwachting van de show vanavond wat achtergrondinfo willen, zie hier:
enkele Opgezwolle video interviews.

De review van Opgezwolle’s laatste: Eigen Wereld, had u natuurlijk al gelezen, dat dacht ik al.
Toch even linken.

Keuze uit drie soorten pils van de tap.
Broodje gehakt/gekapt, kaas of tonijn?
Monsieur le postbode die het huis binnenstapt.
Een blik over de schouder en de zon was op.
Terug op de place stond de markt er al.

Het was me weer een maandagnacht.
Of hoe te blijven plakken.
Met stijl.

Ow en dan vergeet ik nog die vrouw van middelbare leeftijd die ome =lloyd= N.Y.C. wil tonen.
“I’ll buy your ticket!”
Mja, Zaventem (BXL) - JFK (NYC) …
En dan die myspace friends in Queens gaan opzoeken..
Waarom niet eigenlijk?

Omdat het dezer dagen weer trendy as hell is: nieuws uit Brussel.
Niet zo brandend actueel, maar volgens =lloyd= wel interessanter dan dat andere nieuws. In a way.

Stoplichten met harten erop geplakt. Al enkele jaren te zien in het hoofdstedelijke straatbeeld, maar in bovenstaand artikel leest u voor het eerst de naam van de bedenker.

Een brilliant, bijna-geniaal, concept vind ik. Ideeën als deze zouden er meer moeten zijn, zeker nu blijkt dat het helemaal niet illegaal is.
Open het artikel, print het en lees het, dan hebben we weer wat om over te praten strak in de kroeg. Toch?

(bron: de Morgen, 14/02/2006)

(Cardboard 24x30cm.) It’s gold, you see, don’t you love it!

PS Does anyone have experienced working with 0.2 mm markers on cardboard yet?
The cardboard seems to trash my markers, one after the other.

Staton klinkt soms zwak, soms bijna breekbaar, afwachtend tot ze kan uithalen. Want ze weet waarover ze zingt, anders zou je er geen kippenvel van krijgen.”His hands” vertelt haar verhaal zo krachtig hard en ontroerend ingetogen tegelijk dat een mens er stil van wordt.
En daar draait het soms toch om bij muziek. Meer…

(Volgens eindredactie is de review te kort en mijn mening te weinig gefundeerd, maar ik herhaal: deze is goéd. Alleen in iets te snel tempo gereviewd en het genre leent zich niet tot een overdaad aan adjectieven. Vind ik. Plus, ik ben een man van weinig woorden. Veel posts, dat wel.)

Kamagurka in de voorlaatste Humo over zijn schilderijen, als repliek op enkele comments van komrad Sjef van Boekel vond ik deze wel gepast:

“”Werk neemt mijn onrust niet weg, maar toch denk ik dat ik hard werk voor de afleiding.”

“Ik hou van de langdurige spanning van het maken van een schilderij. De spanning van een tekeningetje voor een krant of een weekblad duurt hooguit twee minuten, wat prettig is, maar ik ben blij dat ik de langdurige concentratie van het schilderen óók heb leren kennen.
… Dan betreed ik een heel aangename dimensie die aan de vergetelheid grenst. Voeg daar nog de dampen van terpentijn aan toe, die zéér ongezond zijn, en ik voel me werkelijk fantastisch.
En dáár dan nog enkele glazen wijn bij drinken. Merkwaardig licht voel ik me dan, en ik eet ook bijna niets meer als ik verwoed aan het schilderen ben.”

Mag ik deze dan ook opdragen aan RSL broeder INCR ONE? Jawel:

Kwestie van het weekend dan maar gelijk in te zetten met een filmpje. Jazzende Jappen, dat doet het altijd goed.
Zo is me tenminste verteld.
Maandag in de Ancienne Belgique: Soil & Pimp Sessions!

Vanavond nieuwboren ambities gezien, Angelique Brown live in de Sounds club. Verdomd sterk aan het werk in een jazzset-up zoals ik het niet had durven dromen. Jammer dat het publiek zittend was, en bleef.

Daarna ook gebroken ambities gezien. Op een jam-sessie, in gesprek met zij die niet meejamde. Een bekend gezicht dat verdacht vreemd keek.
Hoe het voelt of wat je moet doen als iemand in huilen uitbarst op de vraag: “Ca va?” ?
Geen idee.

Het was nochtans ik die ze stelde, maar ik zag ze me stellen van op afstand, stond erbij en keek ernaar.
Meer kan ik niet doen. Gebroken ambities kan =lloyd= niet lijmen.
Niet dat ik het niet geprobeerd heb, maar het is verdomme niet gemakkelijk.
We zijn er te jeugdig voor, denk ik dan.

Voor zover het u kan helpen, laat uw ambities niet breken.
Want wat ervan komt is verre van mooi.

Diep-filosofisch, maar dat was vanavond dan ook.
Voilà, doe ermee wat u wilt.
A vous le choix.

Beste lievelingslezer, als ik even beroep zou mogen doen op uw liefdevolle participatie.. Merci.
=lloyd= is op zoek naar de meest volledige en overzichtelijke festivalsite ten lande.
Destandaard.be/festivals en Humo’s Festivalities tellen voorlopig nog niet mee, want offline.
Welke zijn er nog? Google helpt me weinig vooruit.
Alvast bedankt en een prettigen avond nog.

Gisterenmiddag. Last-minute interviewpaniek: =lloyd= zou niemand minder dan die andere Lloyd, David Lloyd ontmoeten voor een gezellig vraaggesprek!
David, tekenaar van de verfilmde graphic novel “V for Vendetta“! Jatoch!

Niet dus. Een namiddag research, stress, dure koffie in een hotelbar en wat over en weer gebel, maar geen teken van leven van David.
Vanmorgen laat Warner Brothers dan toch nog weten:

“Ja, inderdaad… sorry voor geen nieuws te geven… wij hadden het zo druk.
Mijnheer Lloyd heeft zijn planning op laatste minuut veranderd en het kon
niet meer, spijtig genoeg. volgende keer beter.”

Dit soort lulligheden … duwen me naar de rand van de razernij. Beter repliet een mens daar niet op, denk ik dan.
Maar ik had vanaf mijn plechtige communie al meer professionaliteit in mijn linkerpinknagel dan heer persattaché in zijn ganse triestig lijfje.

Dan maar naar de stripwinkel “Het B-gevaar” gestapt en mij “L voor lloyd” aangeschaft, kortverhaal van diezelfde lloyd nog steeds. Als u in Brussel bent, springt u even binnen in “Het B-gevaar” waar een tentoonstelling loopt als hommage aan lloyd, vriendelijke mensen ook! Ook in La Bulle d’Or en UGC Brouckère lopen expo’s rond lloyd, allemaal zeer de moeite waard!

Praktisch:
B-gevaar - Greepstraat 15, 1000 BXL (tegenover MusicMania)
La bulle d’or - Boulevard Anspach 124, 1000 BXL (wandelafstand van de AB)
UGC De Brouckère - Place Brouckère whut, 1000 BXL

HVW8’s Ty doing his live thing in LA. Video’s a little too short, but believe you me, these guys are ill.
Heroes to me, doubtless!

I mean, just check out what these graphical masterminds are pullin’ off!

De volle twee uur lang, houdt scriptschrijver Russell Gewirtz het verhaal strak in de hand. Spike Lee haalde zijn inspiratie uit de jaren zeventig gijzelingsfilms en kneedde het verhaal tot een gijzelingsthriller die knettert van de spanning. Meer…

Ik heb de laatste dagen de neiging dingen te laten vallen. Duvelglazen, bananen (beide symbolen van vruchtbaarheid) en punaises (voor de gezonde spanning in de lucht, avontuur op de grond, huppelend door de kamer, Indiana Jones ain’t shit when punaises are on the floor).

Soit, gisterenavond genoeg spanning in de lucht. Voor zij die =lloyd= zelfs in hun stoutste dromen zijn cool niet zagen verliezen, het was bijna zover.
Sommige luls zijn gewoon té. Gadverdamme!

Vreemd van waar die energie zo plots kwam, eigenlijk. Zelfs na een slapeloze nacht zou ik de lul nog op zijn plaats gezet hebben, voor een keer dat ik de kans had! Niet dus, ik zei het toch, ‘k was m’n cool nét niet verloren (net zoals die keer toen u eventueel in de mate van het mogelijke dacht te commenten maar net … niet, right? Ken u wel, zelfs anoniem hebt u nog niet de ba..en), dan maar de rug toegekeerd.

A demain.
Jezus!
Aaaaaargh.
Une balle dans la tête!

Op het Sundance Film Festival kreeg “Hustle & flow” de publieksprijs. Zeer tegen de zin van sommige critici trouwens, die de film als een tweederangs “8th Mile” of een “ghetto Rocky story” afgedaan hadden. Maar dat was toch even buiten de charismatische vertolking van Terence Howard gerekend. Meer…

jammer genoeg kunnen we bij dit soort synthesizer- en drummachinemuziek ook de grote Jean-Michel Jarre niet wegdenken. Je weet wel, die van “Oxygene”. Meer…

Trivia: how do the French say PPKLTS? And the English, the German, Spanish and American?
If =vic= & =lloyd= ever want to take the ppklts on a worldwide tour, this is quite essential knowledge.

So I found this really neat piece of plastic (50x67cm) down the road the other day, right. And, euh, well there you have it. You see. that’s all there is to it.
(All praises to my 6B pencil, my easel and place Anneessens for some solid neat plastic, thank you very much.)

Sssssslideshow?

Dat Eros bij zijn vrouwelijke aanhang wat teweeg brengt, nemen we graag aan, dat viel ook niet te ontkennen bij een simpele blik op een tot de nok gevuld Vorst.
Maar om dan, na een instrumentaal intermezzo, nonchalant aan het kruis krabbend wijdbeens het podium op te stappen was er toch even te veel aan. Dan mag je nog Eros heten, zo maak je je naam allerminst waar. Meer …

Wie vroeg daar foto’s?

Bij overzichtscompilaties gaat een mens zich bijna automatisch oud voelen. Vooral als je erbij was in volle hype periode. Toen “Da funk” en “Around the world” de zomer kleurden en twee Parijse robotmaskers de dansvloeren wereldwijd in vuur en vlam zetten. “Volume 1” heet deze eerste toepasselijk, een beetje onbescheiden misschien, maar wij kennen er die nu al zitten te wachten tot in 2018 “Musique: vol. 2” in de rekken ligt. Meer…

Some people do the strangest things. I’ve found painting utterly enjoyable when using fluid material, now this man uses nothing but .. sand .. and an overhead projector.
Needless to say this is quite ill. So for those of you who feel bored or under-entertained today, =lloyd= presents: the Sandman!

(Ow and as some of you already noticed, the comments are back!
Tell me all about your day, I’ve been talking about mine too much lately.)

Morgen, 7 april, vernissage van de nieuwe Dave Kinsey Expo in Alice Gallery, in Brussel, uiteraard!

A word from Dave..

Two turntables and a mic: Mo&Grazz stripten hun live show tot de meest ruwe essentie die een podium–act kan zijn. Grazz(hoppa) en Mo(nique Harcum) mixten soul, funk en hiphop met het grootste gemak.
Niet moeilijk ook: zij verdiende haar sporen als backing–vocalist bij Jill Scott en Les Nubians om er maar een paar te noemen.
En Grazz natuurlijk als draaitafelwonderkind bij onder andere Zap Mama, De Puta Madre en natuurlijk zijn eigen DJ Bigband. Meer…

Not to forget: Mo&Grazz MySpace

The (unfinished) making-of is right here. (for your eyes only!)

Wordt ge-update in de loop van de dag.
coffeecat > s.l.i.d.e.s.h.o.w.
(new slides will be added as soon as humanly possible)

De volledige gir! had ik nog niet gepost, vergeef me, die had u nog van me tegoed.
U, lievelingslezer, kom hier!

Heb ik me vannacht toch geen stuk asbest in huis gehaald.
Het stond op straat en ik dacht, ik neem het mee. Wist ik veel.
Moeder opgebeld en gevraagd wat ik er mee moest doen. Fouten maakt iedereen, maar asbest hoor niet in huis.
En of vader ook ooit asbäst binnengesmokkeld had, al dan niet per ongeluk.
Ik lijk steeds meer op hem, dacht ik nog.

Niet dus.
Giftige bouwmaterialen meed hij als de pest.
Van jongsaf aan al.
Ik niet dus.
Asbäst.
Mijn asbäst.

Disclaimer: don’t let the title of this thread fool you, =lloyd= is in no way whatsoever taking a political stance as far as the Aznar versus Zapatero topic is concerned. In fact this is about Italy.

U herrinert zich ongetwijfeld deze bevallige Angelina Jolie- op leeftijd- look-alike: Sabina Guzzanti. De Italiaans satiriste die het tegen Silvio Berlusconi’s media-imperium opnam in de hoop haar programma (Raiot) in de Italiaanse ether te krijgen. Het relaas van haar strijd krijgt u vanavond te zien op Canvas. In geheel eigen Canvasstijl, vrij laat: om vijf voor middernacht. Laat dat u niet ontmoedigen, dit is een must-see!

Getuige daarvan:
Killer Interview (by =lloyd=, of course)
Briliante Review
Zakelijke Review
Oude blog die hetzelfde zegt als hier al staat, maar anders.

Van den Berg schrijft niet over maar vanuit de muziek. In het epicentrum van de songs heeft hij zich genesteld om te zien wat er daar allemaal gebeurt. Heel veel, zo blijkt telkens opnieuw.

Hij visualiseert gitaarsolo’s en drumpartijen met verbazend gemak, vertaalt de songteksten naar grote en kleine verhalen waarna je je afvraagt of hij bij het schrijven van elk stuk met de artiesten het Amsterdamse nachtleven ingedoken is. Al was het maar om te zien of hij het goed gehoord had, waar de muziek werkelijk over ging. Meer…

Mais qui va corriger mon français, hein, dit?

Morgen om 12h25 op Eén, live in de Zevende Dag: Chuck Hargrove a.k.a. Kool Koor!
U kent Koor als original Xtra Mad Fat producer/mc & graffiti writer en natuurlijk als host van Locoflows Festival 2005.

Daar kan een mens echter niet van leven en dus leent Koor al enkele jaren zijn stem aan reclamespotjes op de radio (zie: Q-Music, Brantano, Playstation, enz. etc.) Die loodzware basstem inderdaad: de Brusselse Barry White: Kool Koor.

Maar daar bleef het niet bij: Koor komt nu ook op uw scherm, hoofd omzwachteld en al. Sinds vorige maand, voor een boodschap van opeenbaar nut! 60 jaar sociale zekerheid, dat vinden de Amerikanen bijzonder fascinerend, blijkt in het spotje dat CNN en de Amerikanen tout court zalig persifleert. Way to go Koor!