Vannacht om 01 uur opgestaan wegens een tergend repetitieve en dramatisch droge hoest. Opstaan leek de enige optie en meteen ook een goed idee. Zelden zo recht gearceerd als vannacht! Ik ontdekte namelijk een nieuw stiftje. Geen gewoon 0.4 stiftje (dat heb ik met al dat arceren op doek ondertussen kapotgewerkt, echtwaargebeurd) maar een zogeheten RollerPoint!

Excuseer me voor alle uitroepingstekens maar ik was er danig van onder de indruk dat ik meteen alle vier de Roys gearceerd heb. Strakke, rechte lijnen, u weet dat we’t zo graag hebben, immer gerade aus! Zo heerlijk zoet rolde die punt over dat doek, met een ritmisch geratel als surplus.

Ik raakte voorwaar in trance, wist van geen ophouden en pas rond een uur of drie, toen de laatste pastille de keel passeerde en de laatste getrokken was, kropen we terug onder de wol. Om er in geen tien uur meer uit te komen, en dat is een zeldzaamheid, meestal doe ik het met iets meer dan de helft (vandaar de zona..)

Nadeel van de pas gevonden RollerPoint bleek algauw toen ik vond dat Roy toch nog wat koffie moest. Waar mijn vroegere stiftje koffieresistente inkt had, drinkt de inkt van de rollerpoint zelf rustig mee, de koffie wordt zwart en mijn arceerwerk is zo goed als verdwenen.

Voordeel van de nieuwe school koffievlekken is, dat het er eigenlijk nog verdomd goed uit ziet. Het resultaat is een vreemde fusie tussen hersenkwabben en ginko biloba bladeren. En koffie natuurlijk. En niet te vergeten: de RollerPoint (van Staedler..)

Prettige zaterdag nog, ik ga me wat RollerPoints kopen, ik durf wedden dat er verschillende diktes van points bestaan.
Ow the excitement!

PS Shortay n°5 zag vannacht ook nog het licht, iets minder geslaagd, maar licht is licht en in het licht van the series of shortays steekt hij zeker niet af. Cheers!