Fata morgana
Jaren aan een stuk had ik geloofd dat het niet bestond. Maar dan plots stond het toch voor me. In alle eenvoud te blinken en te stralen.
Ik, danig van mijn stuk, wist weinig woorden uit te brengen, met verstomming geslagen door zo’n gerafinneerde verschijning.
Eindelijk, wachten beloond!
Alsnog!
Nen Luxemburger! Nen Luxemburger voor =lloyd=’s neus en ik was er niet klaar voor.
Vlug als hij gekomen was, zo vlug was hij weg, gevaporiseerd allicht.
Haal het groothertogdom erbij, bewijs me dat er nog zijn! Eén Luxemburger maakt het land nog niet.
Het zal de voorjaarse hitte geweest zijn. Fata morgana van een Letzeburger. Wishfull Thinking.
Kunt u er eventueel uw lokale Freud even op aan spreken ook? Waarom een mens zijn nachten opoffert aan de vraag of Luxemburg al dan niet bestaat?
On-Point Podcast