Het heeft er jaren aan zitten komen en eindelijk hebben we het dan gekregen van de heren en dames aan de Reyserslaan: een Cultuurprogramma, op Canvas, uiteraard.

‘De Leeuw in Vlaanderen’ heet de cultuurtalkshow, niet uit flamingantisme maar omdat De Leeuw het nu eenmaal presenteert. U kent Rick De Leeuw allicht niet van zijn muzikale verleden, ik ook niet, maar van zijn rubriek in de Laatste Show.

Ik ben nooit een fan geweest. Hoe bijzonder irritant breekt de man zijn zinnen niet af? Afratelen naar een climax toe, ergens driekwart van de zin, ik vind het ritmisch onverantwoord, ik word er nerveus van.

Goed, het programma is er en voor verdere kritiek sluit ik me nagenoeg helemaal aan bij heer Luk Vilain.
Maar dat neemt niet weg dat ik opgetogen ben over “De leeuw in Vlaanderen”. Want het werd tijd, en het is in ieder geval een stuk beter dan “De besprekers” (what’s in a name), op Nederland 3. U hoeft het uitzenduur niet te weten. Dat wil u niet.

Vanavond echter: De Leeuw in Vlaanderen: Canvas, 21h30
(deze week met Nigel Williams, Helmut Lotti, Dirk Roofthooft, Sterre De Raedt)

Het gaat ons allemaal aan, kijk dus vanavond om iets voor halfacht naar Zembla op het Nederlandse derde net voor de geheimen van Google.

Zembla: Ned 3: 20h20 - 21h05

Hoe maakt u het, vandaag?
Comment ça va, aujourd’hui?
How are you doing, today?
Que tal?
Wie geht’s?

Track of the day: Outkast - Prototype
(track of quite some months now actually)
A close second: Outkast - She lives in my lap

Even situeren. Ik woon sedert enige maanden centreville Bruxelles. Gelijkvloers, straatkant. Aan de overkant een klooster (daarover later meer).

Zoals ik dat op deze blog doe met de Visuals sectie en de multiply pagina stel ik ook hier een deel schetsen, tekeningen en schilderingen tentoon. Mijn hoogstpersoonlijke streetexpo, zoals ik het al eens durf te noemen. Kwestie van de grimmigheid op straat wat te neutraliseren, call me a hippie.

Zo, dat is de situatie, voor u gesitueerd. Dan nu het verhaal.
Op een avond was =lloyd= gezellig bloggend en tekenend, lopend van bureau-links naar bureau-rechts (eentje is geentje, wat dacht u). Tot ik in mijn rechterooghoek een hoofd boven de vensterbank uit zag steken: “Salut!”.

Een jonge sympathieke Marokkaan had de streetexpo blijkbaar al geruime tijd opgemerkt, gesmaakt en we raakten aan de praat. Ik moet eerlijk bekennen dat zijn naam me al ontglipte toen hij ze het eerst zei, teveel klinkers. De jongeman bleek naast een fan ook nog eens imprimeur te zijn, drukker. En als ik ooit iets nodig had, dan had ik maar te roepen. Bellen kon ook, en ik kreeg zijn mobiele nummer toegeschoven.

Wat men noemt een fijne ontmoeting maar daar eindigt het verhaal natuurlijk niet. Afgelopen weekend viel hier in de bus een magazine. Niets speciaal, en het is ook lang niet zeker dat het voor mij bedoeld is, edoch het kan geen toeval zijn. Eerder vielen in de bus al flyers en posters van hiphopgerelateerde events…

Deze keer dus een magazine, datum: juli 2004. En ow ja, het heette: Respect!
Rue d’Artois, quel vibe hein dit. Spring eens binnen.

Sorry =lloyd= maar ik vond geen vervoer.
Geen vervoer? Dat kan je godverdomme toch niet menen. De E17 en 40 slibben dicht, waarschijnlijk op dit eigenste moment denkt J-M Dedecker na over zijn utopische dubbele autostradas en jij vindt geen vervoer?

Ik durf al eens iets op touwen te zetten, in de hoop en vanuit de idee dat de goegemeente het nodig heeft. Wat vertier kan gebruiken in drukke tijden waar te weinig pp gekltst wordt.

Bijna altijd zie ik een grote groep kennissen dan in tweeën verdeeld: zij die komen en zij die niet komen. Die laatste nog eens in twee, zij die zich op voorhand al verontschuldigen en zij die achteraf aan komen draven: “En hoe was het?”

Ik ga ervan uit dat wie verstek laat, zonder geldige reden (geen vervoer is een excuus, geen reden) niet geïnteresseerd was in de eerste plaats. Soms antwoord ik dus: “Geen idee, niemand is gekomen”, eraan toevoegend: “Waarom, heb je er wakker van gelegen? Ik anders wel.”

Nu goed, dat is ome =lloyd= voor je. Bepaalde scherpe kantjes zullen er altijd aan blijven, de aard van het beestje. Terecht vind ik, het zou te jammer zijn als we niet zouden geloven in dat waar we mee bezig zijn.

En om terug te komen op het vervoerprobleem, Bijna wekelijks spring ik op mijn armtierige veloding. Omdat cocoonen en onthaasten me de strot uit hangt en ik ergens moet zijn.

Ergens, niet thuis.
Niet voor ik een haard heb, een blonde/bruine/zwarte (schrappen wat niet past) deerne met lange benen, schone ogen en een vriendelijke labrador die haar helpt bij het oversteken. Maar ik dwaal af…

Goed, “Pakt dan uwe velo,” zei ik dus.
“Jamaar ik heb geen fiets.”
Ow juist, dat was het vervoer dat je niet vond..
Oprotten.

Voor de liefhebbers: de slideshow.

(40 x 50 cm)

(30 x 30 cm)

Excuse-moi le mot maar wat een verdomd geile tool is dat toch, de passer (spreek uit: passa)!
Pas herontdekt omdat ik in Roy’s haar wat arabische patronen wou verweven. Artis-historia’s bloemlezing over het oosten erbji gehaald en aan de slag, passa in de hand.

Ik moet toegeven, die arabieren kunnen er iets van, ik heb geometrie altijd al fascinerend gevonden maar die otto- en andere man(n)en tilden het hele meetkundige systeem toch even een niveau hoger, zoveel eeuwen geleden.

Daar kunnen wij niet bij, dan maar iets simpelere patronen uitdenken, de passa paraat, het potlood parmantig achterover in het haar geschoven.
Le style quoi.

Vannacht om 01 uur opgestaan wegens een tergend repetitieve en dramatisch droge hoest. Opstaan leek de enige optie en meteen ook een goed idee. Zelden zo recht gearceerd als vannacht! Ik ontdekte namelijk een nieuw stiftje. Geen gewoon 0.4 stiftje (dat heb ik met al dat arceren op doek ondertussen kapotgewerkt, echtwaargebeurd) maar een zogeheten RollerPoint!

Excuseer me voor alle uitroepingstekens maar ik was er danig van onder de indruk dat ik meteen alle vier de Roys gearceerd heb. Strakke, rechte lijnen, u weet dat we’t zo graag hebben, immer gerade aus! Zo heerlijk zoet rolde die punt over dat doek, met een ritmisch geratel als surplus.

Ik raakte voorwaar in trance, wist van geen ophouden en pas rond een uur of drie, toen de laatste pastille de keel passeerde en de laatste getrokken was, kropen we terug onder de wol. Om er in geen tien uur meer uit te komen, en dat is een zeldzaamheid, meestal doe ik het met iets meer dan de helft (vandaar de zona..)

Nadeel van de pas gevonden RollerPoint bleek algauw toen ik vond dat Roy toch nog wat koffie moest. Waar mijn vroegere stiftje koffieresistente inkt had, drinkt de inkt van de rollerpoint zelf rustig mee, de koffie wordt zwart en mijn arceerwerk is zo goed als verdwenen.

Voordeel van de nieuwe school koffievlekken is, dat het er eigenlijk nog verdomd goed uit ziet. Het resultaat is een vreemde fusie tussen hersenkwabben en ginko biloba bladeren. En koffie natuurlijk. En niet te vergeten: de RollerPoint (van Staedler..)

Prettige zaterdag nog, ik ga me wat RollerPoints kopen, ik durf wedden dat er verschillende diktes van points bestaan.
Ow the excitement!

PS Shortay n°5 zag vannacht ook nog het licht, iets minder geslaagd, maar licht is licht en in het licht van the series of shortays steekt hij zeker niet af. Cheers!

Let’s piss off =lloyd= to the fullest till he barely can’t take anymore moet er iemand gedacht hebben.

Na de zona nu dus ook: DE FATALE PC CRASH
Enkele uren voor de portfolio deadline, 38 nette pagina’s bloed, zweet, tranen en zona.
BOEM PAUKESLAG… verbrande geur… Niets… Windows? Word? Allo?

Ik meld u dit tragisch nieuws ondertussen vanop school. Hoogstwaarschijnlijk gaat on-point.be er de komende dagen noodgedwongen even onderuit, voor het eerst in twee maanden geen dagelijkse lloyd voor u.

Gelddonaties, fruitkorven en bloemmanden zijn ten zeerste welkom.
Slaappillen en Darth Vader maskers ook.
Ciao!

Voor de liefhebbers van vervolgseries dit deel 2.

Het gaat dus om een zona die zich manifest te midden mijn wenkbrauw gemanifesteerd heeft. Achter het rechteroor is een stuk hoofd gevoelloos geworden, de rest van het hoofd heeft wat mee van de builenpest.

In vroegere tijden, of nu nog als je er te laat bij bent, kon je er blind van worden. Maar dat is buiten mijn zes killerpillen per dag gerekend!

Geen reden tot paniek, edoch ik houd jullie graag op de hoogte. In de tussentijd ben ik geadviseerd uit de buurt van zwangere vrouwen te blijven. Doet me eraan denken, heeft iemand me ooit geadviseerd in de buurt van zwangere vrouwen te komen? Dacht het niet neen.

Jaren aan een stuk had ik geloofd dat het niet bestond. Maar dan plots stond het toch voor me. In alle eenvoud te blinken en te stralen.
Ik, danig van mijn stuk, wist weinig woorden uit te brengen, met verstomming geslagen door zo’n gerafinneerde verschijning.

Eindelijk, wachten beloond!
Alsnog!

Nen Luxemburger! Nen Luxemburger voor =lloyd=’s neus en ik was er niet klaar voor.

Vlug als hij gekomen was, zo vlug was hij weg, gevaporiseerd allicht.

Haal het groothertogdom erbij, bewijs me dat er nog zijn! Eén Luxemburger maakt het land nog niet.

Het zal de voorjaarse hitte geweest zijn. Fata morgana van een Letzeburger. Wishfull Thinking.
Kunt u er eventueel uw lokale Freud even op aan spreken ook? Waarom een mens zijn nachten opoffert aan de vraag of Luxemburg al dan niet bestaat?

Las ik net op Teletekst dat =lloyd= ziek aan het vallen is. Het zal toch geen waar zijn zeker?

Edoch, een blik in de spiegel en het was prijs. Ome =lloyd=’s hoofd heeft zich de laatste twee dagen met enkele obscure, pijnlijke gezwellen verrijkt. Reken daarbij een smerig hoestje en verstopte luchtkanalen en de vooruitzichten zien er even wat slecht uit.

Vandaag staat in het teken van vitamine C en andere pepmiddelen.
There’s poepe to be kletsed tomorrow, =lloyd= can’t fail you now!

Het volledige Roy-parcours kan u hier volgen. Tot genoegdoening!

Soms werk ik een doekje of een schets af, enig(st)e hoeveelheden alcohol in het bloed. De lijnen worden breder dan. De buik neemt het over als het hoofd het laat afweten.

Eerder vanavond ontmoette ik een lezeres. Fantastisch. Edoch, wist ik veel dat zij meelas. Sterker nog, hoe kon ik dat weten. Geen teken van leven is toch altijd wat doods.

Zou het dan toch zijn zoals =vic= het zei: “Man, soms valt er gewoon geen kloot aan toe te voegen!”

Ik geloof van niet, niets is compleet.

Een =lloyd= gaat niet op de knieën. Dat staat niet zo on-point. Maar toch, laat jullie horen beste lezers! Ik weet met hoeveel u is. U is waarschijnlijk nog het meest bang van elkaar, meer nog dan van =lloyd=.
Het schrijven is voor u toch? Voor iedere dag dat u geen commentaar toe te voegen hebt, zou u iemand moeten kunnen vinden die dat wel heeft. Kom..

“Hees zin is schone, oj der zelve gin last van eet” (Flip Kowlier)

=lloyd= is hees vandaag ja. En al vindt Kowlier het enkel bij de rest van de wereld mooi om horen, ik kan er best mee leven. Hees zou ik zelfs zwoel klinken, volgens sommigen.

Lachwekkend ook wel, natuurlijk. Je moet er de humor van inzien, dan is het genieten. Hees zijn is roepen zonder gehoord te worden, zalig. Niet dat ik de ganse quartier de huid vol scheld, het weer is er niet naar, maar toch.

De mogelijkheid is er, en dat is goed om weten.

Telex die na twintig jaar opnieuw een plaat opneemt: dat is je hart vasthouden. Vingers kruisen want Telex, dat is ABBA in elektrokringen. Voor een simpele reünie zouden Daft Punk, Jeff Mills en Moby gezamenlijk benefieten spelen tot ze erbij neervallen.

Helaas, dit is niet het album waar de fans op zaten te wachten. Een enkeling misschien, maar dan uit pure nostalgie, of om de kult/kitsch waarde.

Ik denk dat ik vandaag maar eens niet blog!

Teasen kan dan weer wel: gisteren zo’n half etmaal op pad geweest, te voet en per taxi (!), talenkennis bijscherpt, voorwaar zelfs staan dansen, in een obscure elektro/techno kelder van twee nieuwe russen (?) om vervolgens de zon te voelen opgaan met wat Kerri Chandler, Theo Parrish, Pepe Braddock, Jimmy ‘Bo’ Horne, Willie Hutch en Daft Punk.

En hier zijn we dan weer, het weekend is nog niet half begonnen of we zijn er al weer ingevlogen met een vaart mij voorheen onbekend. Ik neem aan dat u niet meer kan volgen, dat was echter ook niet de bedoeling, neem dat van me aan. ‘k Wou het gewoon even allemaal kwijt, teasen heet dat. Ha!

Krijg ik net bericht dat er in =lloyd=’s thuishaven voorwaar een Braziliaans feestje op het programma staat. En of ik de winter ook niet beu ben.

Awel neen. Fantastisch productief als de winter voor mij was, mag die nog wel even aanhouden. Zo’n zonnige winterstyle als gisteren ligt me perfect. Suits me sir. =lloyd= heeft Brazilië niet nodig om het gemoed op te krikken.

Daarbij, met dat kwik de hoogte in, zweet dat toch maar een end weg. Helemaal nergens voor nodig. Leve de winter, leve de tussenseizoenen!

(Overigens, iedere gelijkenis met bekend werk berust op louter toeval.)

Wij zijn fan van Jurgen Raymann, en dat zou u ook moeten zijn.

Voor zij die hem nog niet kenden, de Surinaamse Hollander maakt al enkele jaren cabaret en stand-up comedy. Als u Comedy Casino, vrijdagavond op canvas, geweldig vindt, weet dan dat het concept vrij duidelijk op Raymann’s Comedy Factory gebaseerd is (al zal hij zijn inspiratie ook wel ergens opgedaan hebben, niemand is heilig, of toch..)

Schakel vrijdag na Comedy Casino dus gewoon even over naar Nederland 3 voor Raymann is laat, en dan weet je meteen hoe een goeie late night show eruit ziet. (vergeet ook Jurgen’s interview met 50cent niet te bekijken!)
Ondertussen kijkt u toch gewoon even naar deze compilatie van the Comedy Factory? Jazeker wel.

Vanavond live in Le Tavernier, Brussel: the Ntoumos Project. Geen idee wat het zal geven, =lloyd= heeft er zelf nog nooit van gehoord. Schpannend, niet? Alle info vindt u hier.

Gisteren lag ik te dromen dat ik aan het bloggen was. Ik weet het, het zou omgekeerd moeten zijn, de andere richting op: bloggen over mijn dromen. Maar dat doe ik bij deze toch (think about it …)? De cirkel brengt me bij bloggen over bloggen, niet meteen het meest ophitsende thema.. Edoch:

=vic= smeedt plannen om, gezien de meer-dan-dagelijkse blog updates ten huize on-point, deze blog professioneel om te smeden. Terug naar de gloriedagen van het vroegere on-point.tk.

De formule zou blijven: =lloyd=’s diepste gevoelens blootgelegd tegen een achtergrond van interviews, reviews, video’s, artwork, agenda etc. Maar dus iets professioneler ogend, het is tenslotte een .be-adres, dat schept verwachtingen.

Het mag allemaal wat stijlvoller ingekleed.
Of niet?
Vraag is wil of u dat wel, u die toch mijn lievelingslezer zijt!

“Woohoow”, en zo ging dat de hele zomer lang. KT Tunstall’s wonderhit kwam =lloyd= al na enige tijd de strot, en nagenoeg alle andere lichaamsholten, uit. Maar ik moest toegeven, het nummer had iets, en nu de hype wat gaan liggen is, kunnen we dat des te meer appreciëren.
Ik was me toch even flabbergasted toen ik KT live bezig zag: Gitaar, pedalen en een roze rokje. (click, ja!)
Want ik weet dat het daarvoor is dat u blijft terugkomen naar deze, en geen andere, blog.
Dank u.
Dank ook KT.

Goeieszondags!

Gisteren is de PPKLTS Tour in Kortrijk met glans, flair, style, souplesse en finesse ingezet.

Duizendmaal dank aan de twintig wulpse dames die =vic= & =lloyd= maar bleven overstelpen met liefde (wat anders te denken van de klasse request ‘heb je geen marvin gaye ofzo’).

De avond afgesloten met champagne (hoe bedoelt u ‘als ik dàt geweten had..’?), vele stellen heupen en andere rondingen, jezus (ja, hij was er wél) en bij het ochtendklaren maar eens naar huis weder gekeerd.

Een viertal uur geslapen, hitting the road zo meteen en straks maar eens een cursus openslaan.
U hoeft niet te bidden voor mij, dat doet zij wel.
Ha!
Wat een weekend.

Vanavond is het eindelijk zo ver! De PPKLTS wereldtournee schiet uit de startblokken en u weet nog niet half wat een geklets dat zal geven. Geen gezeik, gewoon kletsen! Jawel!

Vanavond:
Vanaf 02 a.m.: =vic= & =lloyd= on the decks.
Zullen er ook zijn: Dysfunkshunal (Killa Tactics), JtotheC (djbigband.com), MrMungus (Goodday)

Venue: Sous Sol
Overleiestraat 1
8500 Kortrijk

Verder tourinfo vindt u nog altijd hier.

Busta Rhymes hoeft geen introductie. Dat is zelden zo bij anciens van dit kaliber. Maar om toch even te situeren waarover het hier gaat:
Sinds mr. Rhymes in 1989, at the age of 17, zijn eerste platencontract tekende (toen nog als ‘Leader of the new school’) liet de man dreadlocks groeien. Een stijlkeuze die hem toch enige allures gaf, zo rond de gezichtstreek.
Maar een man wordt oud en eens de trend geset, gaat dat toch gauw vervelen. Tijd voor iets nieuws. In dit geval dus Busta Rhymes, met minder haar:

Voor de mensen die mediaplayer niet gebruiken, kijkt u hier dan even mee.

Was het niet de bekende sociodinges Marshall McLuhan die ooit sprak: “We live in a beard”? Jatoch.
Wijze woorden van een wellicht nog wijzer man. Wat mij betreft moet dat helaas toch nog van tijd tot tijd geverifieerd.
Een drie à vier dagen laten groeien, in de mate van het mogelijke. Héb ik het afgelopen weekend dus gedaan (verlengd weekend inderdaad).

Doet u zelf even mee.
Die baard de vrije loop.
Is hij er nog?
Houden zo.
Leef er in.
Kom.

Dave Chappell haalt zo maar eventjes Bilal, Kanye West, The Roots, Erykah Badu, The Fugees, Mos Def, Talib Kweli, Common, Dead Prez, Cody Chestnutt, Big Daddy Kane en nog enkele anderen bijeen op een podium voor zijn eigen Block Party. In volle Wattstax (ook wel: the black woodstock) glorie!
Michel Gondry nam de documentaire editing dan maar voor zijn rekening en hup, volgens mij meteen de eerste killer dvd van het jaar. Vorige week transatlantisch gereleased, het is wachten op de Europese versie.

Andere fragmenten vindt u hier ter uwer downloadbaarheid.

Recloose at Jazzbreak (Le Tavernier, Brussels)

Alle verdere info op jazzbreak.be. Recloose: morgenavond live in Brussels dus! Ow, en, verwacht u zich in de tussentijd ook maar aan een gezellig cuttingedge i’view met de man, ofniedan?

De meeste nummers op de CD klinken helaas als onafgewerkte schetsen, als opzetjes met mogelijk songpotentieel. Maar ook niet meer dan dat. Uitschieter “I am you” verzakt hierdoor tussen nummers die toch meer in zich hadden. Nightmare on wax, of hoe je je naam kan waarmaken. Lees eventueel meer, maar het is kutplaat hoor.

Als u kwam om te lezen, lees dan ondertussen nog eens een ouwe, over utopie. Romantisch, I say.

Ik herinner mij de tijden van Altavista en Yahoo nog. Het pre-Google tijdperk was dat. Nu heeft die laatste zo’n beetje het monopolie op online zoeken veroverd. Mij best. Hieronder een overzicht van hoe u - al googlend - bij =lloyd= kunt uitkomen.

Enkele trefwoorden:
- majoretten rokjes
- over neus wrijven
- zelfexpressie
- geen gezeik gewoon klappen
- PPKLTS

En verder de inhoudelijk wat sterkere zoekoperaties:
- Rayman laat jamie lidell
- SOZYONe pablo gonzalez
- Alison Crockett at TAVERNIER
- Adrien Brody
- synoniemwoorden
- haarsnitten
- Frieda van wijck

Een enkeling heeft blijkbaar nog het lef om te AltaVista’en! Fantastisch, een blijk van idealen, dan nog wel met volgende zoekopdracht: leefmilieu begint bij jezelf. Woorden van =vic=, die ik overigens deel, die woorden.

Ik hoop de zoekende medemens toch enigzins van genoegdoening te zijn geweest. Hopelijk tot een volgende!

Mochten enkele van bovenstaande zoekopdrachten de uwe zijn, voel u niet geviseerd. Hiervan echter wél!

Het was een intense maand, verdomd veel topics aangesneden. Ik moest er even voor gaan zitten om te bepeinzen wat nog moest komen. Op de to-do-list staan alvast enkele nu al klassieke blog onderwerpen, zoals daar zijn:

- mijn Clark’s Wallabees- die ik bij deze ook de groeten wil doen: alle vijf paar,

- mijn favoriete vrouwelijke tv-persoonlijkheden -ook de groeten (Catherine, laat wat van je horen, meid, dan praten we gezellig verder over de Chinezen, voetbal en die tang van een Martine),

- u en wat ik met u nu toch moet aanvangen.

PS Liet ik daarjuist toch geen zak chips op een kaars vallen zeker. Een vreemd odeur gaf dat, peper & zout in de fik.
PPS Gegroet Russische Komraden! U ziet het, -lloyd- on top of his (Sovjet)game, baby.

Straks om 23h05 op Nederland 3: Jamie Lidell in ‘Raymann is laat’ !
En voor de liefhebbers Kim Holland aan tafel bij Tante Es.
(Voor de non-aficionados, google beide namen snel even)

En morgen, zaterdag, ook op Nederland 3: ‘De kleuren van de clown’ over Toon Hermans.
Maar ik ben net dat beetje te lamlendig om de tv-programmatie erbij te nemen, u zoekt het zelf maar op, het is na 20h00)

(vlnr. vic, lloyd, maarten, filip, sjef, steven, fonz. rechtsonder: brent)

Vroeger op school werd =lloyd= steevast als (voor)laatste uit de groep gehaald. Om te voetballen, te sjotten, u kent het spel. Geen tweede, maar (bijna-)laatste keus. Een restje veeg je zo van tafel, maar de Goede Heer weet dat ik er gerust op was.

Wat een druk moet het niet meebrengen voor de eersten in de rij. Ik mocht mij al eens van goal vergissen, daar hoefde geen Chinees mij voor te betalen. Toonbeeld van jeugdig non-chalance en een ontluikend je-m’en-foutisme; geen mens die daar op het veld enig serieux van verwachtte. De lat lag laag en daar had ik ze graag. Nu nog eigenlijk.

Omdat blogsome toch wat onoverzichtelijk werd en myspace amper een dozijn foto’s host heeft ome =lloyd= zich maar een multiply account geregisterd.

Hierzo!

Kwestie van een soortement portfolio samen te rapen, niewaar.
U vindt er all things visual, zo uit de pols geschud.

Jiskefet - Geil