Het moet ergens een dinsdagmiddag geweest zijn. Naarstig noeste arbeid aan het verrichten opdat u het zou lezen. Over kunst of Brussel, fotografie of muziek. Uren vliegen voorbij, liters koffie passeren en het ziet ernaar uit dat alles in zijn plooi zal vallen. Mooi is dat, denk ik en een sanitaire stop dringt zich op. Gezeten op het toilet doolt mijn blik rond en daarmee mijn gedachten. Maar wat zie ik daar nu voor mijn neus blinken, het zal toch niet zijn zeker? Kijkt u even mee op de foto: een vreemde fusie tussen chauffageknop en lifestyle. De way-of-life van de warmteregelaar in kwestie was mij tot dan toe niet opgevallen. Nachten slaap heb ik er ondertussen voor gelaten en nog ben ik er niet uit…

Van een chauffageknop wordt veel verwacht. Een fikse draai naar links en het wordt warmer, bijvoorbeeld. Veel dus, maar geen lifestyle. Dat durf ik er toch niet van te vragen. Mezelf zou ik nog geen levenswijze toedichten, laat staan mijn sanitair. Ik zou, echt waar, niet durven. Dus daar zit je dan in het kleinste kamertje. Langer dan verwacht want het stemt tot nadenken, zo’n knop. Lifestyle, de plaag van de eenentwintigste eeuw, wat betekent het, voor u, voor mij en niet op zijn minst: voor mijn chauffageknop?

Weken later vind ik mezelf terug op een vernissage in Gent. Mooi is dat, denk ik en hoewel ik er niet meteen genoeg van krijg, dwaalt mijn blik af naar het aanwezige volkje. De vreemdste haarsnitten hebben het er tegen de meest uitzinnige kleurencombinaties over foute kledij, gadgets en al dan niet correcte muziekkeuzes. De tentoonstelling bracht het werk van een van ’s lands meest gerespecteerde graffitiartiesten. Gerespecteerd om zijn doorzettingsvermogen dat hem van de straten van Schaarbeek de wereld rond bracht. Een artiest pur sang, street credibility met tonnen, geen lifestyle te bespeuren. Of toch? Ik observeer rustig verder, heel wat mensen blijken zich namelijk voor de gelegenheid uitgedost te hebben. Extravagant, excentriek, randje-exhibisionistisch als je ’t mij vraagt. Een paar spierwitte klompen passeert mij. Strakke jeans, leren vestje, blik strak vooruit. Een man valt uit de toon bij zoveel lifestyle, ik dan toch. Weer moest ik denken aan mijn chauffageknop, nog was ik er niet uit.

Lifestyle. Je kan een begrip zo vaag niet bedenken. De man in de nightshop, wat zou zijn lifestyle zijn? Zijn way-of-life? Een rondvraag op school leerde me dat lifestyle met mode te maken zou hebben. Ik vraag u, wat doet het dan op mijn chauffageknop? Antwoorden zijn welkom op het bekende ‘lloyd@on-point.tk’-adres. Mooi is dat.