Zelden zag ik u zo graag, voor het lezen dezer tekst
Dus dan sla je een Van Dale open en je merkt meteen: alfabetisch geordende chaos, zorgvuldig gesorteerde puinhoop, mathematisch georchestreerde kakofonie. Daar kan het dus al niet aan liggen. Woorden zouden tekort schieten maar dat maak je mij niet wijs: woorden schieten niet, dan wel net, ver genoeg. Je moet ze alleen weten te plaatsen. De Dikke Van Dale als vertrekpunt, universele wijsheid als destinatie. Mooi is dat, toch? Ik vind dat mooi.

universele wijsheid als destinatie klinkt heerlijk utopisch en dat is het vast ook. Van Dale zouden ze moeten sorteren volgens zachte en harde woorden. ‘t Is maar dat ik me al meer dan eens errug pijn deed aan deze en gene woorden. Soms voel je de pijn amar als je ‘t woord zus of zo gebruikt of als ‘t zus of zo tegen je gebruikt wordt. Verdomme woorden zijn mooi en met de eenvoudigste woorden kun je de mooiste dingen maken, maar geen woord is mooi genoeg om te schrijven wat ik laatst zag.
Ik ben audi, moet 11 novemberen op restaurant. Hel!
Comment by duvelman — November 11, 2005 @ 11:33 am