Het was zomer en vakantie. Het Chinees meisje sprak Frans zoals het hoort, zonder r. Als wou ze geen communautaire twisten in haar nachtwinkel, Franse of Nederlandse r? Dan liever helemaal geen, een beetje zoals Jef Nys de Chinezen in zijn Jommekestrips laat spreken. Zoals Humo er een tijdje geleden op haar cover mee uitpakte ook. Maakt niet uit, het zijn er de tijden niet naar politiek correct te zijn.
Znder r dus, fascinerend hoe die achterwege bleef, hoe achterwege die bleef. Oogcontact helaas ook. Typisch aziatisch zullen de globetrotters zeggen. Dat ze zeggen wat ze willen, ik was toch maar mooi gecharmeerd. Hoeveel sfeer,mystiek zelfs, je niet kan scheppen zonder r.

Als ik mij bedenk hoeveel interessants ik nog allemaal te lezen heb,
beklaag ik het mij dat ik het ooit geleerd heb. Beter was ik analfabeet gebleven,
denk ik dan, scheelt een hoop gezeik. Verplichtingen die er eigenlijk geen zijn,
want zelf opgelegd.

Mijn geheugen is niet dat van een olifant, maar het komt soms aardig in de buurt. Je zal mij
niet wijsmaken mij drie weken geleden een pint getrakteerd te hebben als dat niet zo is. Je
zal mij daar ook geen uitvlucht voor verzinnen. Probeer mij wijs te maken dat je er even met je gedachten niet bij was en ik zal je zeggen waar ze wel waren nog voor je er zelf uit was. Soms toch. Zeldzame momenten van mensenkennis en inlevingsvermogen, ze storen me zeer. Ik kan best zonder, maar goed het zij zo.