Wilkommen! Dieses Blog is das Weblog von einem Student, =lloyd= Pointdexter. Er berichtet über alltägliche und triviale Sachen. Er ärgert zich zum Beispiel über den Gebrauch des Schriftzeichen Comic Sans MS.

Brussel was zonder bussen vandaag.
Het was Brussel zonder bussen vandaag.
Zonder trams en metro ook.
Morgen dan weer wel, voorwaar een mooi vooruitzicht.
Spelen met zinnen, neemt u mij niet kwalijk.

Bestaat er zoiets als overambitieus zijn? Buiten alle proporties gedreven zijn?
Moeilijk gaat ook, zegt moeder Pointdexter altijd.
Waarop Jay-Z haar bijtrad: ‘Difficult takes a day, impossible takes a week.’

=lloyd=’s haar staat =lloyd= niet en toch staat =lloyd= erop het te laten staan.
Want zonder is zo leeg, zo’n droge, kale bedoening op de kruin. Toch?
Ik wens hier verder niet erg diep op in te gaan. Had ik alle coiffeurstips die ik de laatste twee jaar heb mogen ontvangen ook daadwerkelijk serieus genomen, ik ware geknipt, gekamd en tot op de millimeter geföhnd tot de bovenkant van mijn grote teen toe.
Dan prefeer ik toch de huidige coupe, neemt u er voortaan maar geen aanstoot meer aan, dat doet =lloyd= ook niet, Jim Morrisson haren in of tegen de wind.

En nu zou een mooie illustratie eigenlijk niet mis staan.

Nog maar eentje uit de oude doos, want lang niet iedereen heeft er vorig jaar van kunnen genieten zoals het hoorde. De situatie wordt schrijnender, week na week. Weinigen voelen de nood om in te grijpen. Dat is buiten ome =lloyd= gerekend. Ban Comic Sans! En wel snel!

Kinderlijk ronde letters nemen de wereld over. U vindt dat ik overdrijf? Neem even uw tijd, bekijk de valven, naamplaatjes en wegwijzers in de gangen. Jammer maar helaas, ik kan ze niet serieus nemen. Versta mij niet verkeerd, voor mij mag het soms ook wat losser, graag zelfs, maar Comic Sans is gewoon ondraaglijk licht. Huilen met de pet op, want wat heet nog ‘formeel’ als zelfs business cards erin worden vormgegeven?

Laatst zag ik op televisie hoe een vooraanstaande en ongetwijfeld zeer gerespecteerde arts uitleg gaf bij de ziekenhuisopname van de eerste minister. Achter hem prijkte parmantig en niet toevallig mooi in beeld gebracht ‘Universitair Ziekenhuis Gent’ op de gevel. Nu ja, mooi is het woord niet, gezien de vormgeving, of beter gezegd het gebrek eraan… Of waar Comic Sans niét voor dient.

Ook docenten zoeken voor hun Blackboardcursussen een ‘luchtige touch’. Dat is mooi, maar in hun zoektocht naar originaliteit nemen zij niet zelden het verkeerde pad. Voor alle duidelijkheid, Comic Sans is géén streling voor het oog. Niemand eist van mij professionele maturiteit in een puberaal lettertype. Geen tekst rolt uit mijn printer ‘sans style’. Let wel, ik viseer hier niemand persoonlijk. Dit is mijn persoonlijke bijdrage tot een betere, ja zelfs mooiere, wereld.

Comic Sans is ontwikkeld als lettertype voor tekstballonnetjes. Daar en daar alleen dient het voor. Vandaar Comic… Neem de proef op de som: selecteer het populairste der lettertypes en typ ‘curriculum vitae’ of ‘portfolio’. Bekijk het resultaat van op een afstand en bedenk dat een lettertype de stem is waarmee u spreekt. Als u vindt dat het klinkt, komt alle hulp te laat. Daar kan zelfs ik niets meer aan doen.

Kortom, een beetje estheet heeft het lettertype al lang van zijn computer verbannen. Grafici over de hele wereld hebben verenigd de strijd aangebonden. En zij weten, meer dan de auteur, waarover ze het hebben. Getuige daarvan www.bancomicsans.com. Ware Comic Sans een BV, hij zou Bart Peeters heten. U ziet hem overal maar geen mens neemt hem nog serieus.

Godverdomme.

Mannen zijn niet allemaal dezelfde, ze zijn allemaal hetzelfde. Jezus, baby, verzorg je taal dan toch als je wil dat =lloyd= je nog een blik waard acht.

Noem het ijdelheid maar ik promoot al eens mijn eigen werk. Met veel plezier overigens, in dit geval betreft het hier enkele interviews, namelijk met:
- Gilles Peterson (BBC Radio One Worldwide)
- Red Astaire (GAMM/Raw Fusion Records)
- James Collins (Fertile Ground)
Meer uitleg over het leven van deze heren geef ik u op theborntojazzmovement.com, in de ‘experiences’-sectie. Dat belooft voor zij die ooit nog eens een gesprek met =lloyd= hadden willen aanknopen. Een belevenis dus, een belevenis..

Er is mij verder ook verteld dat de experiences-sectie beter, aantrekkelijker, ja tot zelfs op het opwindende af, uitgewerkt zou worden. Dat is vooralsnog niet gebeurd. Maar u weet net zo goed als =lloyd= dat de inhoud primeert, en de inhoud, die leest lekker weg, heb ik mij alweer laten vertellen.

Anno juli 2005 dacht ik er zo over:

Een dezer dagen, weken, maanden krijg ik een Canvas polo. De kleur ben ik vergeten, was het beige, bordeaux of de twee gecombineerd, ik weet het niet meer. Maar ik krijg er een, en het zal geen turquoise- of fuchsiakleurig exemplaar zijn. U moet weten dat ik een meerwaardezoeker ben, van de zuiverste soort, pur sang. Al van de dag dat Censydiam die titel op mij en de mijne plakte. De meerwaardezoeker, wetenschappers vervloeken de marketeers dat er geen Latijnse vertaling voor bestaat.
Maar gelooft u mij, de dag dat ik mijn eerste stappen op straat zet, gehuld in mijn Canvaspolo (of -t-shirt), zal ik vieren. En terecht, dat bent u met mij eens. Anders was u nu al lang gestopt met lezen. Was u zover nog niet, doe dat nu dan toch maar. Nu. Omdat ik het zeg.
Daarom.

Het was zomer en vakantie. Het Chinees meisje sprak Frans zoals het hoort, zonder r. Als wou ze geen communautaire twisten in haar nachtwinkel, Franse of Nederlandse r? Dan liever helemaal geen, een beetje zoals Jef Nys de Chinezen in zijn Jommekestrips laat spreken. Zoals Humo er een tijdje geleden op haar cover mee uitpakte ook. Maakt niet uit, het zijn er de tijden niet naar politiek correct te zijn.
Znder r dus, fascinerend hoe die achterwege bleef, hoe achterwege die bleef. Oogcontact helaas ook. Typisch aziatisch zullen de globetrotters zeggen. Dat ze zeggen wat ze willen, ik was toch maar mooi gecharmeerd. Hoeveel sfeer,mystiek zelfs, je niet kan scheppen zonder r.

Als ik mij bedenk hoeveel interessants ik nog allemaal te lezen heb,
beklaag ik het mij dat ik het ooit geleerd heb. Beter was ik analfabeet gebleven,
denk ik dan, scheelt een hoop gezeik. Verplichtingen die er eigenlijk geen zijn,
want zelf opgelegd.

Mijn geheugen is niet dat van een olifant, maar het komt soms aardig in de buurt. Je zal mij
niet wijsmaken mij drie weken geleden een pint getrakteerd te hebben als dat niet zo is. Je
zal mij daar ook geen uitvlucht voor verzinnen. Probeer mij wijs te maken dat je er even met je gedachten niet bij was en ik zal je zeggen waar ze wel waren nog voor je er zelf uit was. Soms toch. Zeldzame momenten van mensenkennis en inlevingsvermogen, ze storen me zeer. Ik kan best zonder, maar goed het zij zo.